හිත හදාගෙන හිනැහුණත්
ගල් කෙරූ සිත
සවිය දියවී
වැටෙනවා නෙත් තෙත් කරන්
හුස්ම ගන්නට එක වරක්
පැතුම් පොදි ගොනු කළ තරම්
දෙපා පාමුල බිදී යද්දී
වැටෙනවා හිත දිය කරන්
වින්ද දුක් ගිනි මහ මෙරක්
ඉවසගන්නට බෑ තවත්
ගතේ සවී බිදෙමින් වැටෙන හැටි
විදිනවා නෙත් තද කරන්
ගෙවූ කාලය කොයි තරම්
මතක පොදි බැන්දත් ඉතින්
හුස්ම නැවතී නෙත් පියවියන්
මහන්සී මට ඒ තරම්.
වාශු
No comments:
Post a Comment